Γενιά πρακτικής άσκησης (Generation Praktikum)

του Marc-Uwe Kling (μετάφραση Σ.Κ.)

PRAKTIKUM.svgΤελικά τι είναι; Generation X, Generation @, Golf 1ης γενιάς ή Golf 2ης γενιάς!; Τίποτα απ’ όλα αυτά. Επιτέλους βγήκε: Γενιά πρακτικής άσκησης. Αμέτρητα εκατομμύρια άνεργοι, και γιατί; Επειδή οι εταιρείες και οι δημόσιες υπηρεσίες απασχολούν πια μόνο εκπαιδευόμενους. Λογικό δεν είναι; Οι εκπαιδευόμενοι δεν κοστίζουν τίποτα και δεν έχουν κανένα απολύτως δικαίωμα. Ό,τι ήταν για τον αφέντη ο δούλος, είναι σήμερα για τον διαφημιστή ο εκπαιδευόμενος και παρόλα αυτά οι εκκολαπτόμενοι Christansen, Westwood, Liebeskind, Fassbinder κονταροχτυπιούνται για μια θέση. Όλους τους έχουν δελεάσει με την προοπτική δουλειάς, η οποία στην πραγματικότητα δεν υπάρχει, επειδή την έχουν δώσει προ πολλού σε άλλους εκπαιδευόμενους.

Ακόμα και την εποχή που ο Μαρξ και ο ‘Ενγκελς έγραφαν το Κομμουνιστικό Μανιφέστο – ακόμη και τότε δεν μπορούσε να φανταστεί κανείς ότι μπορεί να εργάζεται αμισθί 60 ώρες την βδομάδα. Πρόσφατα μίλησα με τη μητέρα μου στο τηλέφωνο και της είπα ότι πρέπει να βάψω το διαμέρισμα που μένω πριν μετακομίσω και αυτή μου είπε ότι δεν έχει βάψει σε όλη της τη ζωή ούτε έναν τοίχο και δεν σκοπεύει στο μέλλον να το κάνει. Της βγάζω το καπέλο: «Υποκλίνομαι!» της είπα. «Θα ήθελα πολύ κι εγώ να ζήσω τη ζωή μου με τον τρόπο που την έζησες εσύ.» Τι να πω: Φυσικά δεν έχει κάνει ποτέ πρακτική άσκηση. Εγώ όμως έκανα. Στάθηκα τυχερός με μια κινηματογραφική εταιρεία στην περιοχή Berlin-Mitte στο Βερολίνο. Από χιλιάδες υποψήφιους επέλεξαν ειδικά εμένα να περάσω από εκεί για μια σύντομη γνωριμία. Μια τρομερά πεισματάρα γυναίκα κι ένας απαίσια αραχτός τύπος με υποδέχτηκαν … στο set… δεν θα μπορούσα φυσικά να δουλέψω. Ούτε με την καθαυτό παραγωγή θα είχα και τόοοσο σχέση. Αυτό που εμπεριείχε η εργασία ήταν να σηκώνω το τηλέφωνο, να ανοίγω γράμματα, να κάνω καφέ και …ε ναι … να καθαρίζω τις Παρασκευές το γραφείο. Και βέβαια θεωρούνταν αυτονόητο ότι εξαιτίας της παρούσας οικονομικής κατάστασης δεν υπήρχε καμία απολύτως δυνατότητα αμοιβής, ούτε καν για μια ελάχιστη. Κι ενώ η επίμονη γυναίκα συνέχιζε το τροπάριο της, ο αραχτός τύπος έπιανε τo καβάλο του κι εγώ θυμήθηκα την Monica Lewinsky. Τι είχε κάνει το καημένο το κορίτσι στον Λευκό Οίκο; «Ίσως δεν θα έπρεπε να το αναφέρω τώρα», είπε η γυναίκα, «είναι κάπως αδιάκριτο, αλλά μου είστε συμπαθής και γι’ αυτό το λόγο θα σας το αναφέρω. Μια συνυποψήφιά σας προσφέρθηκε να καταθέτει κάθε μήνα 300 ευρώ για την εταιρεία. Ίσως θα μπορούσατε κι εσείς να σκεφτείτε κάτι παρόμοιο; Ένα ποσό γύρω στα 250 ευρώ; Αυτό θα βελτίωνε σημαντικά τις προοπτικές σας.»

Τότε αναρωτήθηκα: «Γιατί στο καλό θέλω να γίνω εκπαιδευόμενος; Γιατί δεν προσλαμβάνω καλύτερα ο ίδιος εκπαιδευόμενους για τον εαυτό μου;» Ναι, κι εγώ έχω ένα σωρό ανόητες εργασίες να αναθέσω. Θα πάρω έναν εκπαιδευόμενο που θα σηκώνει το τηλέφωνο και θα βρίζει τις εταιρείες που κάνουν έρευνα αγοράς, έναν που θα μου πλένει τα πιάτα και έναν τρίτο που θα μου πλένει τον κώλο. Θα πάρω έναν εκπαιδευόμενο, έναν γεροδεμένο, για να πλακώνεται στα μαζικά μέσα μεταφοράς με τους ναζί στο ξύλο, και θα πάρω έναν εκπαιδευόμενο, που θα γράφει στο μέλλον τα κείμενά μου για μένα. Θα πάρω έναν εκπαιδευόμενο, που θα προσλαμβάνει νέους εκπαιδευόμενους για μένα, οι οποίοι θα προσλαμβάνουν νέους εκπαιδευόμενους για μένα – έως ότου όλοι οι άνθρωποι γίνουν εκπαιδευόμενοι! ΔΙΚΟΙ ΜΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΟΜΕΝΟΙ! Και για αμοιβή θα παίρνουν όλοι ένα σημείωμα στο οποίο θα γράφει, ότι έκαναν σε εμένα πρακτική άσκηση και ότι έμαθαν κάτι λίγα, έμαθαν πως λειτουργεί η εκμετάλλευση τον 21ο αιώνα. Τους τρεις πρώτους ενδιαφερόμενους τους συνέτριψα – πώς τόλμησαν να εμφανιστούν για συνέντευξη χωρίς να έχουν πάρει ακόμα το πτυχίο τους – και απαίτησα 15 ευρώ αποζημίωση, επειδή σπατάλησα τον πολύτιμό μου χρόνο μαζί τους. Στο μεταξύ δουλεύουν για μένα δύο κάτοχοι διδακτορικού, τέσσερις πτυχιούχοι και ένας βοηθός καθηγητή. Ο κύριος καθηγητής είναι ήδη τρεις βδομάδες στη δουλειά και ο καφές που κάνει άρχισε κάπως να πίνεται. Διάβασα πρόσφατα ότι ο Αντρέας Μπάαντερ είχε κάνει πρακτική άσκηση στην εφημερίδα Bild.
«Δεν έχω άλλες ερωτήσεις, αξιότιμοι κύριοι δικαστές! Ζητώ να αναγνωρισθούν ελαφρυντικά.»

ΕΚΠΑΙΔΕΥΟΜΕΝΟΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΧΩΡΩΝ …!

Categories: Διεθνή, Εργασία, Πολιτισμός και Τέχνη | Ετικέτες: , | Σχολιάστε

Πλοήγηση άρθρων

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: