Άρθρα

Η φάκα και το τυράκι

Δύο χρόνια πριν η πρώτη φορά «αριστερή» απάτη των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είχε κάνει μισό βηματάκι για τον εκδημοκρατισμό του σχολείου, δίνοντας στους εκπαιδευτικούς το δικαίωμα να συμμετέχουν στην επιλογή του/της διευθυντή/τριας του σχολείου, χωρίς όμως να προχωρήσει και στην αλλαγή των ρόλων που θα οδηγούσαν σε έναν πραγματικό εκδημοκρατισμό στη λειτουργία του. Διαψεύδοντας όμως για άλλη μια φορά το κεντρικό προεκλογικό σύνθημα του ΣΥΡΙΖΑ «ούτε ρήξη ούτε υποταγή» και όπως όλα τα μισά βήματα, ήταν κι αυτό ευάλωτο σε συντηρητικές επιθέσεις, προσφυγές κι αποφάσεις του Σ.Τ.Ε., που βέβαια έρχονται να δέσουν με τη συνολική στροφή της δεύτερης φοράς (καθόλου μα καθόλου) αριστεράς.

 Απαραίτητο στοιχείο αυτού του "σχολείου της αγοράς" και η αξιολόγηση (του σχολείου και των εκπαιδευτικών του, εσωτερική και εξωτερική). Ναι, αυτήν ακριβώς την αξιολόγηση που (όπως και με τα μνημόνια που έσκισε...) η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ "κατάργησε"...

Η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας,  αποδεχόμενη περισσότερο από κάθε προηγούμενή της τις εντολές Ε.Ε. και ΟΟΣΑ για κατάργηση κάθε στοιχείου που δίνει στην εκπαίδευση χαρακτήρα κοινωνικού δικαιώματος και λειτουργία της με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, με περισσή ευκολία καταργεί τον προηγούμενο νόμο και επαναφέρει το παλιότερο καθεστώς της συνέντευξης, στήνει συμβούλια επιλογής και προσπαθεί να φτιάξει το δικό της κομματικό στρατό στο στελεχιακό δυναμικό της εκπαίδευσης. Δεν κρύβει ταυτόχρονα τον απώτερο στόχο της: ικανοποιώντας τις εντολές του ΟΟΣΑ και τις ανάγκες του κεφαλαίου, δομεί σιγά σιγά το pofile του σχολικού διευθυντή-manager στο σχολείο-επιχείρηση με τους μαθητές-γονείς πελάτες. Απαραίτητο στοιχείο αυτού του «σχολείου της αγοράς» και η αξιολόγηση (του σχολείου και των εκπαιδευτικών του, εσωτερική και εξωτερική). Ναι, αυτήν ακριβώς την αξιολόγηση που (όπως και με τα μνημόνια που έσκισε…) η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ «κατάργησε»…

Κι εδώ ακριβώς βρίσκεται το «τυράκι» αλλά και η «φάκα». Κακό το Σ.Τ.Ε. που θεώρησε αντισυνταγματική την ψήφο των εκπαιδευτικών (και η κυβέρνηση που έσπευσε να την καταργήσει;) και καλή η κυβέρνηση που την «αντικαθιστά» με τη «συμβουλευτική διατύπωση γνώμης» των μονίμων εκπαιδευτικών (οι αναπληρωτές, οι «εκπαιδευτικοί της γαλέρας», απλά δεν δικαιούνται…). Να το λοιπόν το «τυράκι»: θα έχουμε γνώμη! Κι από πίσω φυσικά η «φάκα»: η διατύπωση της συμβουλευτικής γνώμης των εκπαιδευτικών θα γίνει στη βάση συγκεκριμένων ερωτηματολογίου «αποτίμησης», με «δείκτες» αλιευμένους από το Π.Δ. 152/13 για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, που (παρά τις δηλώσεις) ποτέ δεν καταργήθηκε και παραμένει σε ισχύ…

Για το Γαβρόγλου, τον Τσίπρα, το Μητσοτάκη και τ’ αφεντικά τους στην Ε.Ε. οι εκπαιδευτικοί προφανώς τίποτα παραπάνω δεν είναι από ποντίκια κι εύκολα θεωρούν ότι στη φάκα τους θα πέσουμε. Τους γελάσανε!

Όπως και το 2013-14 που Αρβανιτόπουλος, Λοβέρδος και Μητσοτάκης σπάσαν τα μούτρα τους, έτσι και τώρα, με όπλο την Απεργία-Αποχή και γενικά πολύμορφους αγώνες, όχι μόνο το τυράκι σας δεν θα το φάμε αλλά και τη φάκα σας για άλλη μια φορά κομμάτια θα κάνουμε!

Ηλίας Σμήλιος,

δάσκαλος – Θεσσαλονίκη

Πηγή: alfavita.gr
Categories: Άρθρα | Ετικέτες: ,,,,, | Σχολιάστε

Ατύχημα στο Άδενδρο: Δολοφόνησαν τρεις αλλά είναι αθώοι

Του Αλέξανδρου Καπακτσή

Ατύχημα στο Άδενδρο: Δολοφόνησαν τρεις αλλά είναι αθώοιΣτο Άδενδρο η γη είναι επίπεδη. Αν βρεις σημείο με ύψος πάνω από ένα μέτρο είναι σίγουρο ότι είναι ανθρώπινη κατασκευή. Τέσσερα ποτάμια στην ευρύτερη περιοχή έκαναν καλά τη δουλειά τους. Τη μετέτρεψαν σε ένα τεράστιο αεροδρόμιο όπου υπάρχουν οι συνθήκες για να αναπτυχθούν εξίσου τεράστιες ταχύτητες.

Στο Άδενδρο ξέρουν από σιδηροδρομικά και άλλα δυστυχήματα. Επί δεκαετίες οι ανισόπεδες διαβάσεις του τρένου θέριζαν κόσμο. Και αν σώθηκαν ακόμη περισσότεροι «από θαύμα» ήταν γιατί τα θαύματα ήταν πολλά και πολλοί είχαν τον δικό τους Άγιο να τους φυλάει ή είχαν τύχη βουνό. Μπορεί να μην υπήρχε τζόκερ για να το κερδίσουν, κέρδιζαν όμως το υπόλοιπο της ζωής τους. Αμέτρητες οι ιστορίες τραγωδίας που ενίοτε μετατρέπονταν, της τύχης συμβοηθούσης, σε κωμωδία.

Στο Άδενδρο, μετά από τον εκσυγχρονισμό της οθωμανικής αυτοκρατορίας «που έφερε το τρένο» ήρθε κάποτε και ο εκσυγχρονισμός του Πασόκ και του Σημίτη. Έτσι, η μοναδική σιδηροδρομική γραμμή 35-40 χιλιομέτρων διπλής κατεύθυνσης της χώρας, που περνάει από το χωριό, δέχθηκε την περιποίηση του εκσυγχρονισμού του ΟΣΕ. Από τα αμέτρητα δις που διατέθηκαν για τον εκσυγχρονισμό του σιδηροδρομικού δικτύου ένα μέρος διατέθηκε και εδώ. Πανηγύρι οι εθνικοί προμηθευτές και οι πάσης φύσεως εργολάβοι. Ηλεκτροκίνηση για υψηλές και οικολογικές μεταφορές, αποκλεισμός της γραμμής για να μην τη διαβαίνουν ζώα και άνθρωποι, κλείσιμο των διαβάσεων και ανισόπεδοι κόμβοι (σε λάθος σημείο ώστε να αποκλειστεί το χωριό αλλά δεν παίζει εδώ ρόλο, απλώς το αναφέρουμε), κατασκευαστικά λάθη ώστε τα υπεδάφια ύδατα να ανέβουν στο ένα μέτρο και με τις βροχές να κινδυνεύουν να βγουν τα σκατά από τους βόθρους στους δρόμους. Φουτουριστικές προσθήκες στον σιδηροδρομικό σταθμό για να μην περνάνε τις γραμμές οι επιβάτες αλλά να περνάνε από πάνω με γέφυρες, με πολλές σκάλες, το ασανσέρ άλλοτε να δουλεύει και άλλοτε όχι, τα πόδια πιο σίγουρα και ας σέρνονται από την κούραση της δουλειάς. Συνέχεια

Categories: Άρθρα | Ετικέτες: ,,, | Σχολιάστε

Η μεγάλη απάτη με τους μόνιμους διορισμούς εκπαιδευτικών

Το ξεκαθαρίζουμε: Το Υπουργείο Παιδείας δεν σκοπεύει να κάνει μόνιμους διορισμούς.

Το ξεκαθαρίζουμε: Το Υπουργείο Παιδείας δεν σκοπεύει να κάνει μόνιμους διορισμούς.

Γράφει ο Χρήστος Κάτσικας
«ΕΠΙΤΡΟΠΗ» ΠΕΡΙΤΥΛΙΓΜΑΤΟΣ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΗΣ ΥΠΟΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΤΗΣ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ
Categories: Άρθρα, Αναδημοσιεύσεις | Ετικέτες: ,,,, | Σχολιάστε

Η έκθεση του ΟΟΣΑ και η “αποκλειστικότητα” της Αυγής

του Γιώργου Καλημερίδη

Η Αυγή με ουδέτερο τρόπο παρουσιάζει ότι δέσμευση της χώρας είναι η χρήση κουπονιών, η μετατόπιση δημόσιων κεφαλαίων για το σχολείο σε ιδιωτικούς φορείς. Σε τι διαφέρουν οι συγκεκριμένες προτάσεις για τις οποίες έχει δεσμευτεί η κυβέρνηση, από αυτές του κ. Μητσοτάκη;

Η Αυγή με ουδέτερο τρόπο παρουσιάζει ότι δέσμευση της χώρας είναι η χρήση κουπονιών, η μετατόπιση δημόσιων κεφαλαίων για το σχολείο σε ιδιωτικούς φορείς. Σε τι διαφέρουν οι συγκεκριμένες προτάσεις για τις οποίες έχει δεσμευτεί η κυβέρνηση, από αυτές του κ. Μητσοτάκη;

Στο κυριακάτικο φύλλο της Αυγής στις 12/2 έχουμε δημοσιευμένη, κατά αποκλειστικότητα, μια πρόγευση του τι θα περιλαμβάνει η περιβόητη επαναεπικύρωση της έκθεσης του ΟΟΣΑ για το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα. Αν και η εφημερίδα δεν μας ενημερώνει για την πηγή της, ο αναγνώστης αποκτά ωστόσο μια ουσιαστική ενημέρωση για τις πολιτικές και εκπαιδευτικές κατευθύνσεις των προτάσεων ΟΟΣΑ για το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα. Θα ήταν ενδιαφέρον ασφαλώς να ενημερωθούν οι αναγνώστες της εφημερίδας για την ικανότητα του ιστορικού εντύπου της Αριστεράς να έχει μια τόσο διεισδυτική πρόσβαση στους μηχανισμούς ενός υπερεθνικού ιμπεριαλιστικού οργανισμού, όπως ο ΟΟΣΑ (1).

Πριν προχωρήσουμε, όμως, στο περιεχόμενο των προτάσεων ΟΟΣΑ, όπως παρουσιάζονται στο συγκεκριμένο δημοσίευμα, το πρώτο συμπέρασμα στο οποίο μπορεί, με ασφάλεια, κάποιος να καταλήξει είναι ότι στην πράξη η αναθεώρηση της έκθεσης ΟΟΣΑ για το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα είναι εδώ και καιρό ήδη ολοκληρωμένη και γνωστή στην κυβέρνηση. Αυτό που απαιτείται είναι πλέον το πολιτικό αμπαλάρισμα και περιτύλιγμα της πρότασης, προκειμένου να δει και επίσημα το φως της δημοσιότητας. Η έκθεση, όπως θα δείξουμε και παρακάτω, περιλαμβάνει όλες τις αντιδραστικές εκπαιδευτικές θέσεις του διεθνούς εκπαιδευτικού νεοφιλελευθερισμού και από πολλές απόψεις είναι πολύ πιο επιθετική και αντιεκπαιδευτική από αυτή του 2011, καθώς προχωρά στην πολύ πιο συγκεκριμένη εξειδίκευση των γενικών νεοφιλελεύθερων εκπαιδευτικών αρχών της προηγούμενης. Από αυτή την άποψη, το κύριο ζήτημα για την κυβέρνηση είναι το πώς θα δικαιολογήσει την έκθεση, παρά το πώς θα τοποθετηθεί πολιτικά απέναντι σε θέσεις που τις είναι ήδη εδώ και καιρό γνωστές.

Πιο συγκεκριμένα, η κυβέρνηση θα πρέπει να διευκρινίσει στον ελληνικό λαό και στην εκπαιδευτική κοινότητα γιατί δεσμεύτηκε στο Μνημόνιο 3 να ακολουθήσει τη γραμμή του ΟΟΣΑ για τα εκπαιδευτικά ζητήματα, όταν ο ΟΟΣΑ δεν ανήκει στο κουαρτέτο των “δανειστών” και το πολιτικό περιεχόμενο των εκπαιδευτικών θέσεων του είναι γνωστό παγκοσμίως. Ιδιαίτερα το Τμήμα Παιδείας του ΣΥΡΙΖΑ και οι εκπαιδευτικοί του, οι οποίοι ήταν επικριτές της έκθεσης του 2011, θα πρέπει να μας εξηγήσουν τι νεότερο περίμεναν από την επικαιροποίηση της αρχικής έκθεσης και αν πίστευαν πραγματικά ότι διαμέσου του ΟΟΣΑ θα ήταν εφικτό να διασφαλιστούν τα μορφωτικά δικαιώματα της κοινωνικής πλειοψηφίας. Σε κάθε περίπτωση την αποκλειστικότητα της αποκάλυψης αυτή τη φορά δεν την κάνει κάποιο άλλο έντυπο, ώστε να υπάρχει η δυνατότητα της διάψευσης, αλλά η ίδια η εφημερίδα της κυβέρνησης. Αυτό μας κάνει να υποθέσουμε, βάσιμα, ότι τα χρονικά περιθώρια για τους κυβερνώντες έχουν στενέψει απελπιστικά. Συνέχεια

Categories: Άρθρα, Αναδημοσιεύσεις | Ετικέτες: ,,,,,,,,,, | Σχολιάστε

Υποταγή και φθηνή εργασία είναι η μαθητεία

Υποταγή και φθηνή εργασία είναι η μαθητεία

Το μεγαλύτερο μέρος των μαθητών που δεν θα μπορούν να τελειώσουν το Γενικό Λύκειο για λίγους (που πρότεινε το πόρισμα Λιάκου και φαίνεται να αποδέχεται το υπουργείο Παιδείας), θα οδηγούνται μέσω της ΕΕΚ στη μαθητεία και στην αγορά εργασίας, ως εργατικό δυναμικό στο όνομα της εκπαίδευσης.

Οι επιχειρήσεις στα σχολεία

Γράφει ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ

Ξεκίνησε με απόφαση του υπουργείου Παιδείας η λειτουργία του τέταρτου έτους μαθητείας των ΕΠΑΛ. Η απόφαση εφαρμόζει το νομικό πλαίσιο που έχει ψηφιστεί απ’ την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, αλλά και απ’ τις προηγούμενες κυβερνήσεις, στη βάση των μνημονιακών υποχρεώσεων και των κεντρικών επιλογών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η προώθηση της μάθησης με βάση την εργασία, η μετάβαση της εκπαιδευτικής διαδικασίας απ’ το σχολείο στην επιχείρηση, και η «εκπαίδευση» της νέας εργατικής βάρδιας στην εκμετάλλευση χωρίς φραγμούς, αποτελούν κεντρικές στρατηγικές επιδιώξεις της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την εκπαίδευση – ειδικά την τεχνική επαγγελματική- αλλά και την εργασία. Σε αυτή την κατεύθυνση, κομβικής σημασίας είναι η υλοποίηση του προγράμματος μαθητείας, με το οποίο θα φορέσουν σε μεγάλο κομμάτι νεολαίας φόρμα εργασίας για να πιάνει δουλειά σε Δημόσιο και ιδιωτικές επιχειρήσεις, με πενιχρά εργασιακά – ασφαλιστικά δικαιώματα και μηδενικά συνδικαλιστικά.

Το ενιαίο σύστημα Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης (ΕΕΚ) είναι βασικός στόχος των πολιτικών της ΕΕ και του ΟΟΣΑ, με υπογράμμιση στην κατάρτιση. Αυτό επιβεβαιώνεται και από την υπαγωγή της αντίστοιχης Διεύθυνσης του Υπουργείου Παιδείας στη Δια Βίου Μάθηση. Το μεγαλύτερο μέρος των μαθητών που δεν θα μπορούν να τελειώσουν το Γενικό Λύκειο για λίγους (που πρότεινε το πόρισμα Λιάκου και φαίνεται να αποδέχεται το υπουργείο Παιδείας), θα οδηγούνται μέσω της ΕΕΚ στη μαθητεία και στην αγορά εργασίας, ως εργατικό δυναμικό στο όνομα της εκπαίδευσης. Η προοπτική να αποκτούν πτυχίο ειδικότητας, επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης επιπέδου 5, αφού θα χρειαστεί να πιστοποιηθούν μέσω εξετάσεων από τον ΕΟΠΠΕΠ, θα είναι πλέον από δύσκολη έως ακατόρθωτη. Ωστόσο αφού ο δρόμος απόκτησής του περνά από τη μαθητεία, η συζήτηση για μη υποχρεωτικότητα της είναι προσχηματική. Η βιομηχανία των πιστοποιήσεων θα γίνει το εργαλείο για στρατιές εργαζομένων χωρίς τυπικά προσόντα στο μέλλον.

Τα παραπάνω επιβεβαιώνονται και από τις 6.700 περίπου θέσεις μαθητείας στο δημόσιο τομέα, που ανακοίνωσε με τυμπανοκρουσίες το υπουργείο Παιδείας, για το έτος μαθητείας των ΕΠΑΛ, της μαθητείας των σχολών ΟΑΕΔ και της πρακτικής άσκησης των ΙΕΚ. Μέσω της μαθητείας θέλουν να καλύψουν μεγάλο μέρος των εργασιακών αναγκών του Δημοσίου, αντί να προσλάβουν μόνιμο προσωπικό. Άλλωστε οι μαθητευόμενοι σπουδαστές θα καταχωρούνται στο σύστημα ΕΡΓΑΝΗ του υπουργείου Εργασίας, όπου καταχωρούνται οι προσλήψεις προσωπικού.

Αυτός είναι και ο αντικειμενικός στόχος της μαθητείας. «Ο μαθητευόμενος εκπαιδεύεται σε ειδικότητα βάσει συγκεκριμένου προγράμματος και εξειδικεύεται σε αντικείμενο το οποίο ενδιαφέρει την επιχείρηση σε συνεργασία με το σχολείο και τους εκπαιδευτικούς», αναφέρει το κείμενο για το «Εθνικό Στρατηγικό Πλαίσιο για την Αναβάθμιση της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης και της Μαθητείας», που εκπόνησε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ –ΑΝΕΛ.

Συνέχεια

Categories: Άρθρα | Ετικέτες: ,,,,,,,,,, | Σχολιάστε

Περί θεματικής εβδομάδας κι άλλων ….δαιμονίων

Γράφουν: Γιώτα Ιωαννίδου, Άννα Μπαχτή

Μια μικρή ιστορία….

Οι Θεματικές Εβδομάδες, οι ημέρες αθλητισμού, τα αφιερώματα κλπ δεν αποτελούν –όπως θα έπρεπε- τον κρίκο ανάδειξης ζητημάτων μέσα από το συνολικό, συνεχές στη διάρκεια της χρονιάς εκπαιδευτικό πλαίσιο εξέτασής τους. Αντίθετα, συνιστούν την κάλυψη της απουσίας τους από αυτό.

Οι Θεματικές Εβδομάδες, οι ημέρες αθλητισμού, τα αφιερώματα κλπ δεν αποτελούν –όπως θα έπρεπε- τον κρίκο ανάδειξης ζητημάτων μέσα από το συνολικό, συνεχές στη διάρκεια της χρονιάς εκπαιδευτικό πλαίσιο εξέτασής τους. Αντίθετα, συνιστούν την κάλυψη της απουσίας τους από αυτό.

Κάποτε ένας μακρινός βασιλιάς, σε μια όχι μακρινή εποχή, ανακοίνωσε στους υπηκόους του την περικοπή τροφής από το ήδη περιορισμένο καθημερινό συσσίτιο. Οι αυλικοί του υπερθεμάτιζαν υπέρ της πρωτοποριακής μεθόδου να ανακοινώσει αυτή του την απόφαση μέσω της αναγγελλίας μιας θεματικής ημέρας για την υγιεινή διατροφή, για όλο τον πληθυσμό. Στη διάρκεια αυτής της ημέρας ειδικοί επιστήμονες και οργανισμοί θα συζητούσαν με το λαό για τις διατροφικές του συνήθειες, σε συνάρτηση με την αειφόρο ανάπτυξη και την περιβαλλοντική ισορροπία, με βιωματικό τρόπο. Οι επιστήμονες της βασιλικής αυλής εξήραν τη βασιλική πρωτοβουλία, για την καινοτομία της και το περιθώριο αυτενέργειας που άφηνε για την εφαρμογή της σε ομάδες πολιτών… Ορισμένοι προκαθήμενοι της Εκκλησίας απαίτησαν από το βασιλιά να μην ανακατεύει τα ζητήματα διατροφής με τον άγιο χαρακτήρα της θρησκευτικής νηστείας και δημιουργεί συγχύσεις διατροφικής ταυτότητας και ζητούσαν απαλλαγή από τη συμμετοχή στη συζήτηση. Ο σύλλογος των χορτοφάγων χαιρέτησε την πρωτοβουλία της βασιλικής κυβέρνησης και θεώρησε ότι ανοίγει το δρόμο για τον αυτοκαθορισμό των διατροφικών συνηθειών και την ελεύθερη επιλογή τρόπου διατροφής. Ένας δάσκαλος που υποστηρίζει την ανάγκη της υγιεινής διατροφής χρόνια τώρα, τόλμησε να ρωτήσει δειλά, πώς μπορεί να μάθει σε κάποιο πεινασμένο διατροφικές συνήθειες, κατηγορήθηκε πάραυτα για διατροφοβία, αρνητισμό και έλλειψη διάθεσης ξεβολέματος. Ακόμη και αντιφρονούντες στο βασιλικό καθεστώς έβαλαν το δασκαλάκο στη θέση του, φωνάζοντας: «μιλάς εσύ που όφειλες να παίρνεις τέτοιες πρωτοβουλίες μόνος σου και πριν το βασιλιά»; Κατόπιν έθεσαν εαυτόν στην υπηρεσία του βασιλικού σχεδίου, πυκνώνοντας τους καταλόγους των ειδικών. Ήταν ευκαιρία να διατυπώσουν στο λαό τις διαφωνίες τους επί του διατροφικού ζητήματος.

Και η περικοπή τροφής εφαρμοζόταν σταθερά, αφήνοντας πίσω της όλο και περισσότερους πεινασμένους χωρίς όμως σχεδόν κανείς να συζητά για αυτούς, αφού ήταν πεισμένοι ότι αυτό ήταν ένα αναπόφευκτο φαινόμενο…

Ας έρθουμε όμως στο κοντινό σήμερα

Ποιο είναι το ερώτημα που βάζει και που το απαντά η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ με την περίφημη Θεματική Εβδομάδα στα γυμνάσια; Και στη θέση ποιων παλιότερων αντιμετωπίσεων μπαίνει αυτή;

Θεωρητικά ο σκοπός της Θεματικής Βδομάδας είναι να εμπλακούν οι μαθητές με τα σοβαρά ζητήματα της διατροφής, των εξαρτήσεων και των φύλων. Και αυτό μέσα από τα περιεχόμενα, την παιδαγωγική διαδικασία της εκπαίδευσης, την κοινωνική υποστήριξη και τα κατάλληλα εργαλεία και μεθόδους. Έτσι, υποτίθεται ότι θα διερευνήσουν, θα καταλάβουν, θα απορρίψουν νοοτροπίες και στερεότυπα, θα ανιχνεύσουν και θα διαμορφώσουν αντίληψη, συνείδηση και επιλογές.

Μετά την παρέλαση των «θα», ας προσγειωθούμε.

Η ουσία του μέτρου της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ περιορίζεται στο να δοθούν κάποιες πληροφορίες και ερεθίσματα σε αυτά τα ζητήματα και τίποτα περισσότερο. Και αυτό στο περιθώριο της εκπαιδευτικής διαδικασίας, καθώς οι αντίστοιχες θεματολογίες θα αφαιρεθούν από τα διδακτικά αντικείμενα, θα μειωθούν τα εποπτικά μέσα διδασκαλίας τους και θα αφαιρεθεί η δυνατότητα χρήσης ωρών από το κανονικό διδακτικό ωράριο των καθηγητών γι’ αυτά. Συνέχεια

Categories: Άρθρα | Ετικέτες: ,,,,,,,, | Σχολιάστε

Για τη μαθητεία στην ΤΕΕ

(του Δημ. Σπανούδη*)

ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΘΗΤΕΙΑ ΣΤΗΝ ΤΕΕ

Με καθυστέρηση μερικών μηνών σύμφωνα με τις επιταγές των ν. 4336/15 (3ο μνημόνιο) και ν.4386/16, στάλθηκε στα ΕΠΑΛ & ΕΚ, ο οδηγός εφαρμογής για την έναρξη της μαθητείας στο 4ο μεταλυκειακό έτος των ΕΠΑΛ, τον επόμενο μήνα.

Σ’ αυτή την πρώτη φάση, η μαθητεία αφορά μόνο επτά ειδικότητες για το σύνολο των φορέων κατάρτισης, δηλαδή μαθητές   ΙΕΚ, ΕΠΑΣ, ΣΕΚ και 4ο έτος μαθητείας ΕΠΑΛ και θα καλυφθούν συνολικά 6726 θέσεις στο δημόσιο τομέα μόνο.

H Γ΄ ΕΛΜΕ έχει ήδη καταγγείλει τον αναχρονιστικό αυτόν τρόπο εκπαίδευσης που εφαρμόζεται για πρώτη φορά στην ελληνική δημόσια εκπαίδευση. Προέκυψε, όπως είναι γνωστό, ως βασικό προαπαιτούμενο των μνημονίων, για να δώσει κυρίως στις ιδιωτικές επιχειρήσεις φτηνά εργατικά χέρια, με το πρόσχημα της πρακτικής άσκησης.

Έχει σχέση η μαθητεία με την πρακτική άσκηση;

Προφανώς και όχι! Η μαθητεία είναι μια αναχρονιστική μέθοδος μετάδοσης τεχνικών – επαγγελματικών δεξιοτήτων που Συνέχεια

Categories: Άρθρα, Γ' ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης, ΠΑΜΕ, ΣΥΝΕΚ, ΤΕΕ, μαθητεία | Σχολιάστε

Η συνολική αντιπαράθεση με την επίθεση έφεραν άνοδο των Παρεμβάσεων στο συνέδριο της ΑΔΕΔΥ

synedrio-adedyΚείμενα των Μιχάλη Ρίζου, Κώστα Τουλγαρίδη, Στάθη Γκότση

Σημαντική άνοδος των Παρεμβάσεων στο 36ο συνέδριο της ΑΔΕΔΥ

Σημαντική άνοδο είχαν οι Παρεμβάσεις-Κινήσεις-Συσπειρωσεις στο 36ο Συνέδριο της ΑΔΕΔΥ σε ψήφους, ποσοστά και έδρες στο νέο Γενικό Συμβούλιο. Παρά την πτώση της μαζικότητας (συμμετείχαν και ψήφισαν 633 σύνεδροι, 61 λιγότεροι από το 2013), που αποτυπώνει τη μεγάλη μείωση των δημοσίων υπαλλήλων τα τελευταία χρόνια, οι Παρεμβάσεις-Κινήσεις-Συσπειρώσεις κατέγραψαν άνοδο κατά 1,29% (11,09% από 9,8% το 2013), συγκεντρώνοντας 70 ψήφους και 10 έδρες (αντί των 8 το 2013) στο νέο Γενικό Συμβούλιο.

Οι Παρεμβάσεις πέτυχαν να εκφράσουν στο εκλογικό αποτέλεσμα ένα σημαντικά μεγαλύτερο κομμάτι αντιπροσώπων από αυτούς που είχαν εκλεγεί με τα ψηφοδέλτιά τους και να συσπειρώσουν ευρύτερες αγωνιστικές δυνάμεις. Στο ψηφοδέλτιο τους, μάλιστα, συμμετείχε για πρώτη φορά και ο πρόεδρος της ομοσπονδίας εργαζομένων στα ασφαλιστικά ταμεία (ΠΟΠΟΚΠ), γνωστός για τη συμβολή του στο αγώνα ενάντια στα αντιασφαλιστικά εκτρώματα της σημερινής και των προηγούμενων κυβερνήσεων.

Το αποτέλεσμα αυτό δεν ήταν τυχαίο. Αποτυπώνει τη σταθεροποίηση και συνεχή ανάπτυξη, μέσα σε πολύ δύσκολες πολιτικές και κινηματικές συνθήκες, ενός μετωπικού ρεύματος που επιμένει να τα βάζει με το σύνολο της αντιδραστικής επίθεσης κυβερνήσεων, ΕΕ, κεφαλαίου, να παλεύει σταθερά για την ταξική ανασυγκρότηση του δημοσιοϋπαλληλικού κινήματος, και γενικότερα του εργατικού κινήματος, να αγωνίζεται στην πράξη και όχι στα λόγια και «στα χαρτιά» για τα συμφέροντα και τις ελευθερίες των εργαζομένων.

Οι Παρεμβάσεις, απέναντι τόσο σε όλες τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, όσο και στη νέα κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, δεν χαμήλωσαν ούτε μια στιγμή τον πήχη της αντιπαράθεσης με τα μνημόνια, το χρέος και όλες τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις στο Δημόσιο. Δεν «μάσησαν» τα λόγια τους για την ΕΕ και το δημοσιονομικό σφαγείο της, θέτοντας ξεκάθαρα το αίτημα της αποδέσμευσης από αυτήν με όρους εργατικών αναγκών. Δεν «τσίμπησαν» στα καλέσματα της νέας διαχείρισης του ΣΥΡΙΖΑ ούτε υπόστειλαν στιγμή τη σημαία του αγώνα για να βοηθήσουν τη νέα κυβέρνηση στη «διαπραγμάτευση» και τη σταθεροποίησή της. Πρωταγωνίστησαν σε όλους τους μεγάλους αγώνες, κλαδικούς και συνολικούς, της προηγούμενης περιόδου. Επέμεναν στην κοινή δράση, υπερβαίνοντας τα «σινικά τείχη» του ΠΑΜΕ που εξακολουθεί να προσπαθεί να πείσει ότι ο χειρότερος εχθρός βρίσκεται στ’ αριστερά του, αλλά και τα πολύπλευρα «εμπόρια ενότητας» άλλων δυνάμεων, πάντα πριν από εκλογές και σε διάσταση με τις ανάγκες του κινήματος και της κλιμάκωσής του. Και επέμεναν γιατί ήταν κοινή πεποίθηση ότι το αναγκαίο αγωνιστικό μέτωπο ρήξης και ανατροπής είναι ανάγκη των καιρών!

Το ρεύμα των Παρεμβάσεων, μέσα στην πολυμορφία του, έχει καταφέρει να δημιουργήσει τη δική του ιστορία, ακριβώς γιατί υπερασπίζει με συνέπεια τις παραπάνω αρχές, γιατί προτάσσει την αντιστροφή της κατάστασης στο συνδικαλιστικό κίνημα.

Από τα συνολικά αποτελέσματα προκύπτει αύξηση ΔΑΣ (ΠΑΜΕ) και Παρεμβάσεων σε ποσοστά, ψήφους και έδρες. Σχετικά καλή παρουσία του πρωτοεμφανιζόμενου ΜΕΤΑ (κυρίως από δυνάμεις της ΛΑΕ χωρίς τις δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ), παρότι δεν μπορεί να συγκριθεί με κάτι προηγούμενο. Φυσικά, αρκετοί αντιπρόσωποί του εκλέχτηκαν πριν τη διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ (Σεπτέμβρης 2015) αλλά και της ενιαίας ως τον Αύγουστο του 2016 συνδικαλιστικής του παράταξης. Πτώση σημαντική της ΔΗΣΥΠ (πρώην ΠΑΣΚ) –συνεχίζεται αδιαλείπτως τα τρία τελευταία συνέδρια–και λιγότερη της ΔΑΚΕ, παρότι βγήκε πρώτη δύναμη. Πτώση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΡΚΙ με τους διάφορους κυβερνητικούς δορυφόρους (ΑΕΕΚΕ- διάσπαση από ΠΑΣΚ από την πρωτοβάθμια εκπαίδευση, Ντριβαλάς πρώην ΠΑΣΚ και πρώην πρόεδρος ΑΔΕΔΥ) σε σύγκριση με το προηγούμενο ενιαίο σχήμα με νυν ΜΕΤΑ. Πτώση σημαντική της παράταξης «Δημοσιοϋπαλληλική Ανατροπή» (ΔΑ-Μπαλασόπουλος).

Στα σημαντικά ζητήματα του συνεδρίου πρέπει να αναφερθούν: Πρώτο, το σημαντικό ποσοστό (72%) του σώματος που ψήφισε υπέρ της εγγραφής όλων των ελαστικά απασχολούμενων στο δημόσιο, στα σωματεία και τις ομοσπονδίες του, ως καταστατική ρήτρα. Δεν πέρασε οριακά (απαιτούνταν το 75% των ψήφων)–το καταψήφισε η ΔΗΣΥΠ (πρώην ΠΑΣΚ)-ΔΑΚΕ, ενώ απείχε η παράταξη Μπαλασόπουλου. Αυτή η πολιτική απόφαση του συνεδρίου παρ’ ότι δεν έγινε καταστατική ανοίγει το δρόμο για την δράση σε κάθε ομοσπονδία και σωματείο για να επιβάλουμε την ένταξη όλων των ελαστικά εργαζόμενων στα συνδικάτα από τη βάση.

Δεύτερο, συντονισμένη απόπειρα ΔΑΚΕ-Μπαλασόπουλου να αποκλείσουν αντιπροσώπους στο Συνέδριο (ακόμα και από την ομοσπονδία των διοικητικών του Πανεπιστημίου που έδωσε το νικηφόρο αγώνα ορόσημο ενάντια στη διαθεσιμότητα), προσφεύγοντας στο κράτος και την αστική δικαιοσύνη. Η πραξικοπηματική αυτή ενέργεια αποτράπηκε από το σώμα με συντριπτική πλειοψηφία, με την αποφασιστική και δυναμική συμβολή των Παρεμβάσεων.

Συνέχεια

Categories: Άρθρα | Ετικέτες: ,,,,,,,,, | Σχολιάστε

Αλχημείες με τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς: Οι Εκθέσεις του ΟΟΣΑ ως εργαλείο απορρύθμισης της Ελληνικής Εκπαίδευσης

Του Χρήστου Κάτσικα

Στην πρώτη συνάντηση των δύο Εκπαιδευτικών Ομοσπονδιών, ΟΛΜΕ – ΔΟΕ, με το νέο υπουργό Παιδείας κ. Γαβρόγλου, την Πέμπτη 1 Δεκέμβρη, η συζήτηση δεν είχε μισόλογα και περιστροφές, φτιασιδώματα και διγλωσσίες. Ο υπουργός Παιδείας δήλωσε ορθά – κοφτά πως τα πρόσωπα μπορεί να άλλαξαν, αλλά η πολιτική έχει συνέχεια.

Από την πρώτη στιγμή, μάλιστα, φρόντισε να ξεκαθαρίσει πως οι όποιες κινήσεις και αποφάσεις του υπουργείου, υπαγορεύονται πρώτα και κύρια από τις μνημονιακές υποχρεώσεις της χώρας, καθώς και από τις επιταγές της ΕΕ και του ΟΟΣΑ. Και στα πλαίσια αυτά έκανε λόγο για το λεγόμενο “τριετές σχέδιο” για την εκπαίδευση, το οποίο όμως δεν παρουσίασε, με το αιτιολογικό πως “βρίσκεται σε καθεστώς διαπραγμάτευσης με τον ΟΟΣΑ”!

Ο υπουργός Παιδείας, παράλληλα, ξεδιαλύνοντας κάθε είδους προηγούμενες κυβερνητικές αυταπάτες και πλάνες, υπογράμμισε πως οι περίφημοι 20.000 διορισμοί μονίμων εκπαιδευτικών αποτελούν οριστικό παρελθόν.

Η αναλογία μαθητών προς εκπαιδευτικούς στην Ελλάδα και διεθνώς

Ας δούμε, όμως τώρα με ποιον τρόπο χρησιμοποιούν οι Εκθέσεις του ΟΟΣΑ τα στατιστικά στοιχεία για να επιβάλλουν στην ελληνική εκπαίδευση τις περικοπές εκπαιδευτικών.

Μέσω της αναλογίας μαθητών προς εκπαιδευτικούς έχει υποστηριχθεί ότι στη χώρα μας υπάρχει ένας υπερπληθυσμός εκπαιδευτικών σε σχέση με το μέγεθος του μαθητικού δυναμικού, προκειμένου να δικαιολογηθούν έτσι μέτρα που οδηγούν σε περικοπές προσωπικού. Η προσεκτικότερη μελέτη των σχετικών δεδομένων απέδειξε ότι ο «υπερπληθυσμός» εκπαιδευτικών οφείλεται στην, εσκεμμένη ή όχι, συστηματική υποεκτίμηση της ελληνικής αναλογίας μαθητών προς εκπαιδευτικούς από τον ΟΟΣΑ.

Όπως αποδεικνύει έρευνα του εκπαιδευτικού ερευνητή Γιάννη Βαρδαλαχάκη, η οποία παρουσιάστηκε στο πρόσφατο εκπαιδευτικό συνέδριο του Κέντρου Μελέτης και Τεκμηρίωσης (ΚΕΜΕΤΕ) της ΟΛΜΕ, η χρήση δεδομένων προερχόμενων από το πληροφοριακό σύστημα myschool έδειξε ότι σε κάθε Έλληνα εκπαιδευτικό αντιστοιχούσαν 11,1 μαθητές, πολλοί περισσότεροι από τους 7,7 που εκτιμά ο ΟΟΣΑ και ταυτόχρονα πολύ κοντά στον ευρωπαϊκό μέσο όρο (11,9) παρά την ιδιαίτερη γεωγραφική μορφολογία της χώρας και παρά την ουσιαστική ανυπαρξία οποιουδήποτε επικουρικού προσωπικού (εκπαιδευτικού ή ειδικού επιστημονική προσωπικού, γραμματειακής υποστήριξης, κ.α.). Συνέχεια

Categories: Άρθρα | Ετικέτες: ,,,,,,, | 1 σχόλιο

Η επερχόμενη επικαιροποίηση της έκθεσης του ΟΟΣΑ ως εργαλείο προετοιμασίας νέων αντιεκπαιδευτικών μέτρων

Με πράξη που αναρτήθηκε στη Διαύγεια στις 25/11, ανατέθηκε στον ΟΟΣΑ η εκπόνηση νέας, επικαιροποιημένης με τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία, έκθεσης για την ελληνική εκπαίδευση, κάτι που προβλεπόταν άλλωστε στο τρίτο Μνημόνιο ως ενδιάμεσο στάδιο πριν την ευθυγράμμιση  της ελληνικής αναλογίας μαθητών ανά τάξη και εκπαιδευτικό με τις «βέλτιστες πρακτικές των χωρών του ΟΟΣΑ» έως τον Ιούνιο του 2018. Πρώτα «επικαιροποίηση», λοιπόν, για να δούμε πόσοι εκπαιδευτικοί και πόσα σχολεία περισσεύουν και στη συνέχεια αξιολόγηση για να δούμε «ποιος θα φαγωθεί» (και ας διαβεβαιώνει ο Κος Γαβρόγλου ότι δεν θα επιτρέψει αυτή να έχει τιμωρητικό χαρακτήρα – άλλαι, ωστόσο, αι βουλαί των δανειστών). Πρόκειται στην ουσία για ένα πληρωμένο συμβόλαιο θανάτου της ελληνικής εκπαίδευσης έναντι του, διόλου ευκαταφρόνητου, ποσού των 90.000 ευρώ, το οποίο έχει σχεδιαστεί εδώ και καιρό αλλά φαίνεται σαν να περίμενε την υπουργοποίηση του, κατά τον πρόεδρο του ΕΣΥΠ Νίκο Θεοτοκά, εργολάβου των διαρροών προς τον ΟΟΣΑ για να τεθεί σε άμεση εφαρμογή.

Στο πρόσφατο εκπαιδευτικό συνέδριο είχαμε την  ευκαιρία να εξετάσουμε αναλυτικά πως ο ΟΟΣΑ παραποιεί συστηματικά τα νούμερα της ελληνικής εκπαίδευσης προκειμένου να εμφανιστεί ένας πλασματικός υπερπληθυσμός εκπαιδευτικών σε σχέση με τον αριθμό των μαθητών και να δικαιολογηθούν όλα εκείνα τα μέτρα διάλυσης της δημόσιας εκπαίδευσης (σύνδεσμος για τη σχετική εισήγηση υπάρχει στο τέλος του άρθρου). Έτσι, στην τελευταία έκθεση του οργανισμού, που δημοσιεύτηκε στα μέσα του Σεπτέμβρη, εμφανίζονται να αντιστοιχούν μόλις 7,9 μαθητές σε κάθε καθηγητή Γυμνασίου, την ώρα που με τη χρήση πρόσφατων στοιχείων προερχόμενων από το myschool η συγκεκριμένη αναλογία εκτιμάται στο 11,1. Μία τέτοια διαφορά, της τάξης του 40%, δεν μπορεί παρά να αποτελεί προϊόν συνειδητής παραποίησης και όχι απλού λάθους. Και αν οι συντάκτες των εν λόγω εκθέσεων, οι οποίοι αποτελούν και τους διαμορφωτές εκπαιδευτικής πολιτικής, είναι διατεθειμένοι να προχωρήσουν σε τέτοιας έκτασης «μαγείρεμα» στοιχείων που είναι σχετικά εύκολα προσβάσιμα στον καθένα προκειμένου να εξυπηρετήσουν τους διακηρυγμένους στόχους της μείωσης του αριθμού των εκπαιδευτικών και των σχολικών μονάδων, μπορεί ακόμη και ο πλέον καλοπροαίρετος υποστηρικτής  της «καλής αξιολόγησης» να αναρωτηθεί τι θα συμβεί στα, έτσι και αλλιώς σε μεγάλο βαθμό υποκειμενικά, αποτελέσματά της προκειμένου οι επερχόμενες σαρωτικές αλλαγές να ενδυθούν με το μανδύα της «αριστείας» και του «εξορθολογισμού».

Η ΟΛΜΕ θα πρέπει να ζητήσει άμεσα τη δημοσιοποίηση των στοιχείων που χρησιμοποιήθηκαν κατά τη σύνταξη της τελευταίας έκθεσης του ΟΟΣΑ καθώς είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι το ίδιο αποτέλεσμα θα αναπαραχθεί και στην επικαιροποιημένη ελληνική έκθεση. Άλλωστε, ο μόλις ένας μήνας εντός του οποίου θα πρέπει να ολοκληρωθεί η μελέτη δεν αφήνει ούτως ή άλλως περιθώρια οποιασδήποτε σοβαρής επανεκτίμησης, ενώ και η έκθεση του 2011 αποτελούσε στο μεγαλύτερό της μέρος μία κωμικοτραγική αντιγραφή της «εκπαίδευσης με μία ματιά» του ίδιου έτους. Παράλληλα, θα πρέπει να διαδοθούν όσο το δυνατόν ευρύτερα οι εισηγήσεις που παρουσιάστηκαν στο πρόσφατο εκπαιδευτικό συνέδριο και τεκμηριώνουν τις θέσεις του κλάδου πάνω στα συγκεκριμένα ζητήματα. Πάνω απ’ όλα όμως θα πρέπει το εκπαιδευτικό κίνημα να προετοιμαστεί σε κάθε επίπεδο (πολιτικό, κινηματικό, επικοινωνιακό, κ.α.) για την αντιμετώπιση μίας πρωτοφανούς επίθεσης και προκειμένου να μη βρεθούμε ξανά την ύστατη στιγμή να αναζητούμε αν υπάρχουν οι «όροι και οι προϋποθέσεις» για να δώσουμε έναν αναγκαίο αγώνα υπεράσπισης της δημόσιας εκπαίδευσης.

Πηγή: alfavita.gr
Διαβάστε επίσης: Γ. Βαρδαλαχάκης, Η αναλογία μαθητών προς εκπαιδευτικούς στην Ελλάδα και διεθνώς . Εισήγηση που παρουσιάστηκε στα πλαίσια του 11ου Εκπαιδευτικού Συνεδρίου της ΟΛΜΕ,  Βραυρώνα Αττικής, 14-16.10.2016.
Categories: Άρθρα | Ετικέτες: ,,,,,,, | Σχολιάστε

Ένα μικρό σημείωμα, μια απάντηση στον οχετό των απολογητών

Του Λευτέρη Παπαθανάση, μέλους του ΔΣ της ΕΛΜΕ Ιωαννίνων

Εμείς, "που διδάσκουμε τα παιδιά", πρέπει να μάθουμε τα παιδιά ότι μπροστά στο δυνάστη πρέπει να σκύβουν το κεφάλι, να του λένε ότι έχει πάντα δίκιο: Αυτό είναι το μάθημα που θεωρεί σωστό ο εκπρόσωπος του τοπικού ΣΥΡΙΖΑ.

Εμείς, «που διδάσκουμε τα παιδιά», πρέπει να μάθουμε τα παιδιά ότι μπροστά στο δυνάστη πρέπει να σκύβουν το κεφάλι, να του λένε ότι έχει πάντα δίκιο: Αυτό είναι το μάθημα που θεωρεί σωστό ο εκπρόσωπος του τοπικού ΣΥΡΙΖΑ.

Αυτοί οι άνθρωποι διδάσκουν τα παιδιά μας». Αυτή τη σπόντα θεώρησε ότι έπρεπε να σερβίρει σαν φρέσκο γλυκάκι από τηλεόρασης στη συντηρητική κοινή γνώμη ο εκπρόσωπος του τοπικού ΣΥΡΙΖΑ, αναφερόμενος σε όσους εκπαιδευτικούς αντιδράσαμε, φωνάζοντας συνθήματα, στην παρουσία των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ στο μπλοκ του συλλόγου ΔΕΠ-ΠΙ κατά τη χθεσινή πορεία. Πρόκειται για την πιστή αναπαραγωγή του δημόσιου λόγου των εκπροσώπων των προηγούμενων μνημονιακών κυβερνήσεων. Εμείς, «που διδάσκουμε τα παιδιά», πρέπει να μένουμε σιωπηλοί όταν οι εκτελεστές της κοινωνίας επιχειρούν να εξαπατήσουν για μια ακόμη φορά τα θύματα των πολιτικών τους, όταν επιχειρούν να πάρουν «αγωνιστικές» νομιμοποιήσεις κατεβαίνοντας στις πορείες της Μνήμης περιστοιχισμένοι από «στελέχη» και «μετακλητούς». Εμείς, «που διδάσκουμε τα παιδιά», πρέπει να δείχνουμε αστική ευγένεια απέναντι στα ειρωνικά γέλια των παρατρεχάμενων, απέναντι στις δηλώσεις «ναι, ψηφίζουμε μνημόνια και μαγκιά μας». Εμείς, «που διδάσκουμε τα παιδιά», πρέπει να μάθουμε τα παιδιά ότι μπροστά στο δυνάστη πρέπει να σκύβουν το κεφάλι, να του λένε ότι έχει πάντα δίκιο. Αυτό είναι το μάθημα που θεωρεί σωστό ο εκπρόσωπος του τοπικού ΣΥΡΙΖΑ.

Εύγε! Καταφέρατε να βυθιστείτε τόσο βαθιά στο βάλτο της πολιτικής εξαθλίωσης που ανασύρατε το βρωμερό νήμα που σας συνδέει με τις διώξεις του μετεμφυλιακού κράτους ενάντια στους αριστερούς δασκάλους, με την «αποστολή του εκπαιδευτικού» της 7ετίας, με τον επιθεωρητισμό και τον έλεγχο της δημόσιας και πολιτικής ζωής των εκπαιδευτικών, που οι μαζικοί αγώνες έστειλαν στον αγύριστο. Μπορείτε κι ακόμη χαμηλότερα, είμαστε βέβαιοι.

Εμείς λοιπόν, «που διδάσκουμε τα παιδιά», θα συνεχίσουμε να το κάνουμε με αξιοπρέπεια, με καθημερινό αγώνα μέσα κι έξω από την αίθουσα, ξέροντας πως αν τα σχολεία λειτουργούν ακόμη, αυτό οφείλεται στο φιλότιμο του κόσμου της Εκπαίδευσης. Εμείς, «που διδάσκουμε τα παιδιά», θα συνεχίσουμε να τους μιλάμε για την Ιστορία, τις μεγάλες στιγμές της ανθρωπότητας, τα τιτάνια έργα των ανθρώπων που πάντα την Ελευθερία και την Αξιοπρέπεια υμνούσαν και ποτέ το γλύφτη και το ρουφιάνο, για τους νόμους κίνησης της φύσης και των κοινωνιών που μας διδάσκουν ότι όλα αλλάζουν και τίποτα δεν διαρκεί για πάντα. Τίποτα. Πόσο μάλλον μια θλιβερή κυβέρνηση και ένας γελοίος κύκλος απολογητών…

Λευτέρης, 17-11-2016, 21:30

Categories: Άρθρα | Ετικέτες: ,,,,, | Σχολιάστε

Η αναλογία μαθητών προς εκπαιδευτικούς στην Ελλάδα και διεθνώς

Εισήγηση που παρουσιάστηκε στα πλαίσια του 11ου Εκπαιδευτικού Συνεδρίου της ΟΛΜΕ,  Βραυρώνα Αττικής, 14-16.10.2016.

 

Categories: Άρθρα | Ετικέτες: ,,,,,,, | Σχολιάστε

Ελεύθερη πρόσβαση στην Παιδεία για όλα τα παιδιά!

Ελεύθερη πρόσβαση στην Παιδεία για όλα τα παιδιά!της Ντίνας Ρέππα*

Οι ενέργειες της κυβέρνησης δικαιώνουν τον Σύλλογο Γονέων στο Ωραιόκαστρο, παρότι τον μέμφεται επικοινωνιακά

Σάλος δημιουργήθηκε με την απόφαση του Συλλόγου Γονέων του 5ου Δημοτικού Σχολείου Ωραιοκάστρου. Η κυβέρνηση μάλιστα, προχώρησε σε καταδίκη των ρατσιστικών και ξενοφοβικών αντιδράσεων. Στην πραγματικότητα ο κυβερνητικός σχεδιασμός διευκολύνεται εξαιρετικά από αυτές! Είναι το άλλοθί του! Οι νομοθετικές πρωτοβουλίες της κυβέρνησης σχετικά με την εκπαίδευση των προσφυγόπουλων δεν διαφέρουν στην ουσία τους από τις αντιδράσεις αυτές, με τη διαφορά ότι οι δικές της είναι επικοινωνιακά συγκεκαλυμμένες και αδρά χρηματοδοτούμενες από ΕΣΠΑ. Τα περισσότερα προσφυγόπουλα μένουν στα στρατόπεδα, αυτά που η κυβέρνηση παραπλανητικά ονομάζει «κέντρα φιλοξενίας»! Με απόφαση της στις 29/8, αποφάσισε ότι τα παιδιά αυτά δεν θα ενταχθούν στο δημόσιο σύστημα εκπαίδευσης που γνωρίζουμε, μαζί με τα υπόλοιπα παιδιά, αλλά σε ένα παραπρόγραμμα που προσχηματικά εντάσσεται διοικητικά στις σχολικές μονάδες. Έτσι, ιδρύονται για χιλιάδες προσφυγόπουλα νηπιακής ηλικίας (4-6 ετών) τμήματα νηπιαγωγείου που θα λειτουργούν μόνο μέσα στα στρατόπεδα, ενώ για τα υπόλοιπα παιδιά (6-18 ετών) δημιουργούνται τμήματα αποτελούμενα μόνο από προσφυγόπουλα των στρατοπέδων που θα λειτουργούν μετά και έξω από τις ώρες λειτουργίας του σχολείου (2-6 μ.μ.), σε αίθουσες σχολείων που βρίσκονται κοντά στα στρατόπεδα και όπου αυτό δεν είναι δυνατόν, τότε μέσα στα στρατόπεδα.

Η βασική υπογράμμιση αυτού του νομοθετήματος, παρ’ όλες τις επικοινωνιακές του φιοριτούρες, είναι η γκετοποίηση! Γιατί γκετοποίηση είναι η δημιουργία τμημάτων αμειγώς με προσφυγόπουλα, τις ώρες που δεν λειτουργούν τα σχολεία, «εκτός υφιστάμενου ωρολογίου προγράμματος», όπως ξεκαθαρίζει η απόφαση! Μάλιστα, το ζήτημα παίρνει πολύ μεγαλύτερες διαστάσεις γιατί τα περισσότερα στρατόπεδα είναι στη μέση του πουθενά και άρα, με βάση τη νομοθεσία, τα τμήματα αυτά θα ιδρυθούν μέσα στα στρατόπεδα, λόγω «ανυπέρβλητων δυσκολιών». Ήδη στο Σχιστό τα τμήματα θα δημιουργηθούν μέσα σε αυτό, μιας και όπως ανακοινώνουν οι αρμόδιοι, δεν υπάρχουν τα απαιτούμενα κονδύλια για τη μεταφορά των μαθητών!

Συνέχεια

Categories: Άρθρα | Ετικέτες: ,,,,,, | Σχολιάστε

Για τη νέα συκοφαντική επίθεση εναντίον του προέδρου της Ε΄ ΕΛΜΕ από τους εκπροσώπους του ΠΑΜΕ, της ΔΑΚΕ και του ΠΕΚ (πρώην ΠΑΣΚ) της Α΄ ΕΛΜΕ

Του Χρήστου Ζαγανίδη, προέδρου της Ε’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης Συνέχεια

Categories: Άρθρα, Ε' ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης | Ετικέτες: ,,,,,,,,, | Σχολιάστε

Στο κενό η σκευωρία σε βάρος του Χρήστου Ζαγανίδη

Της Πόπης Σαραϊδάρη*

Εκατοντάδες συνάδελφοι, ιδιαίτερα της Ε΄ ΕΛΜΕ, εκφράσανε με κάθε τρόπο την αλληλεγγύη και τη συμπαράστασή τους στον πρόεδρο της Ε΄ ΕΛΜΕ Χρήστο Ζαγανίδη απέναντι στην αήθη και συκοφαντική επίθεση που δέχθηκε από τον Μάιο και μετά και υπερασπιστήκανε το σωματείο μας, την Ε΄ ΕΛΜΕ, για να συνεχίσει την αγωνιστική της πορεία.

Στο κενό η σκευωρία σε βάρος του Χρήστου Ζαγανίδη

Στο κενό η σκευωρία σε βάρος του Χρήστου Ζαγανίδη

Η κανιβαλική προσωπική επίθεση που ενορχήστρωσαν οι εκπρόσωποι του κυβερνητικού-κομματικού συνδικαλισμού δεν πέρασε και παρέμεινε σχέδιο επί χάρτου. Η στόχευση ήταν σαφής: η αγωνιστική δράση της Ε΄ ΕΛΜΕ που έχει τη σφραγίδα των Παρεμβάσεων και του Χ. Ζαγανίδη βρέθηκε στο στόχαστρο των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, ενόψει και των αντιεκπαιδευτικών μέτρων που έχουν εξαπολυθεί και των μνημονιακών ρυθμίσεων που προχωράνε. Φοβούνται τους εργαζόμενους και το μαχόμενο συνδικαλισμό, ενώ γνωρίζουν ότι δεν έχουν αξιοπιστία μετά τη μετάλλαξή τους σε φερέφωνα της μνημονιακής πολιτικής. Η ΔΑΚΕ του παλιού κυβερνητικού συνδικαλισμού θέλει τα σωματεία αδρανή, χώρο παραγοντισμού και διαχείρισης μιας μίζερης πραγματικότητας που η κυρίαρχή πολιτική επιβάλλει. Το ΠΑΜΕ, που δε βλέπει πέρα από την κομματική συσπείρωση και τη διαμαρτυρία χωρίς αύριο, γιατί πάντα θεωρεί ότι «δεν υπάρχουν οι όροι», προχώρησε σε αυτή την ανέντιμη συναλλαγή γιατί σαν αντίπαλο έχει μόνο τις Παρεμβάσεις και την αγωνιστική τους πρόταση.

Με τη μαζική στήριξη των συναδέλφων η ενορχηστρωμένη προσπάθεια καρατόμησης και σπίλωσης του προέδρου της Ε΄ ΕΛΜΕ έπεσε στο κενό. Χρησιμοποίησαν τα πάντα για να υλοποιήσουν τα σχέδιά τους: τους παραταξιακούς συσχετισμούς στο Δ.Σ., τη μη τήρηση του καταστατικού του σωματείου και των αποφάσεων των Γ.Σ., συνοπτικές διαδικασίες «κεκλεισμένων των θυρών» μακριά από τους συναδέλφους, αλλά απέτυχαν. Οι δυνάμεις του παλιού και του νέου κυβερνητικού συνδικαλισμού σταμάτησαν να εμφανίζονται στις συνεδριάσεις του Δ.Σ. τον τελευταίο μήνα, άλλοτε από κοινού και άλλοτε ξεχωριστά, γιατί δεν τόλμησαν να ολοκληρώσουν τα σχέδια τους, ενώ το ΠΑΜΕ, όχι μόνο δεν ήρθε στις συνεδριάσεις του Δ.Σ., αλλά ο εκπρόσωπός τους στο Δ.Σ. δεν κατέθεσε ούτε την προσωπική του καταγγελία, όπως όφειλε για όλα τα αναληθή που σκαρφίστηκαν κατά του προέδρου της ΕΛΜΕ και κατά του σωματείου!

Η ψήφιση στην τελευταία ΓΣ της ΕΛΜΕ αποφάσεων που θεωρούν ότι ούτε αντικαταστατικές ενέργειες έγιναν από τον πρόεδρο, όπως κατήγγειλαν οι παρατάξεις των ΣΥΝΕΚ και της ΔΑΚΕ, ούτε οικονομικές ατασθαλίες υπήρξαν από τον πρόεδρο και πολύ περισσότερο απώλειες χρημάτων από την ΕΛΜΕ, όπως κατήγγειλε το ΠΑΜΕ, καθώς και οι εκατοντάδες υπογραφές στήριξης του προέδρου από τους συναδέλφους, αποτελούν την ουσιαστική και την ηθική δικαίωση του Χρήστου Ζαγανίδη.

Τη συνέχιση της αγωνιστικής πορείας της ΕΛΜΕ σηματοδοτούν και οι αποφάσεις που πάρθηκαν για την υπεράσπιση των εργασιακών δικαιωμάτων μονίμων και αναπληρωτών εκπαιδευτικών, η στήριξη του 19ου Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, πρωτοβουλία με σημασία μπροστά στην καμπή του προσφυγικού και η συνέχιση της αλληλεγγύης στους πρόσφυγές και μετανάστες, όπως και το προηγούμενο διάστημα.

Οι Αγωνιστικές Παρεμβάσεις θα συνεχίσουμε τον αγώνα ενάντια στα αντιεκπαιδευτικά μέτρα της κυβέρνησης για την υπεράσπιση του δημόσιου σχολείου και του εκπαιδευτικού, ενάντια σε σχέδια και προσπάθειες υπονόμευσης του αγώνα από τις δυνάμεις του κυβερνητικού και του κομματικού συνδικαλισμού. Θα είμαστε εδώ και όρθιοι και το Σεπτέμβρη και το καλοκαίρι, όπως πάντοτε!

* Η Π. Σαραϊδάρη είναι μέλος του Δ.Σ. της Ε΄ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Εργατική Αλληλεγγύη, 13.7.2016

Categories: Άρθρα, Αναδημοσιεύσεις | Ετικέτες: ,,,,,,, | Σχολιάστε

Μνημονιακή αναδόμηση στην εκπαίδευση

Εδώ και ενάμιση χρόνο που ανέλαβαν ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ οι βασικοί πυλώνες της μνημονιακής πολιτικής στην εκπαίδευσης έμειναν ανέγγιχτοι. Εξαίρεση αποτελούν τα πεδία που βρέθηκαν στο επίκεντρο σφοδρών συγκρούσεων με το εκπαιδευτικό κίνημα

Εδώ και ενάμιση χρόνο που ανέλαβαν ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ οι βασικοί πυλώνες της μνημονιακής πολιτικής στην εκπαίδευσης έμειναν ανέγγιχτοι. Εξαίρεση αποτελούν τα πεδία που βρέθηκαν στο επίκεντρο σφοδρών συγκρούσεων με το εκπαιδευτικό κίνημα

Απάτη ο εθνικός διάλογος

γράφουν:

ΓΙΩΤΑ ΙΩΑΝΝΙΔΟΥ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΡΕΑΣΙΔΗΣ, ΝΤΙΝΑ ΡΕΠΠΑ, ΑΙΜΙΛΙΑ ΤΣΑΓΚΑΡΑΤΟΥ

Εκπαίδευση μνημονιακών προδιαγραφών είναι ο στόχος των μέτρων για την παιδεία που ξεκίνησε να υλοποιεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Ο ψευδεπίγραφος διάλογος που έστησε το υπουργείο Παιδείας υπό τον καθηγητή Α. Λιάκο, παράγοντα του εκσυγχρονισμού την εποχή του Κ. Σημίτη, λειτούργησε σαν διαδικασία επικοινωνιακής προβολής των βασικών ιδεών της εκπαιδευτικής πολιτικής της ΕΕ και του ΟΟΣΑ.

Εδώ και ενάμιση χρόνο που ανέλαβαν ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ οι βασικοί πυλώνες της μνημονιακής πολιτικής στην εκπαίδευσης έμειναν ανέγγιχτοι. Εξαίρεση αποτελούν τα πεδία που βρέθηκαν στο επίκεντρο σφοδρών συγκρούσεων με το εκπαιδευτικό κίνημα, το οποίο απονομιμοποίησε συγκεκριμένες κρίσιμες επιλογές. Έτσι για παράδειγμα το καθεστώς διαθεσιμότητας των καθηγητών της τεχνικής εκπαίδευσης έληξε χωρίς απολύσεις και οι ειδικότητες τους επανήλθαν στα σχολεία. Όμως το συνολικό πλαίσιο της τεχνικής εκπαίδευσης δεν άλλαξε. Η κρίση της εκπαίδευσης συνεχίζεται, καθώς οι μνημονιακοί νόμοι για το σχολείο δεν καταργήθηκαν και είτε εφαρμόζονται είτε «πάγωσαν».

Η στάση αυτή δεν ήταν μια απρόβλεπτη εξέλιξη. Παρά τις συνεχείς προεκλογικές διακηρύξεις για άμεση κατάργηση όλων των νόμων αντιδραστικής αναδιάρθρωσης για την εκπαίδευση και αναίρεση όλων των καταστροφικών μέτρων, από τις συγχωνεύσεις-καταργήσεις σχολείων μέχρι τους μηδενικούς διορισμούς μόνιμων εκπαιδευτικών, η βασική στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ ότι κάθε λύση εκτός ΕΕ είναι καταστροφική έθετε το πραγματικό όριο των δεσμεύσεων. Όσα υλοποίησαν και νομοθέτησαν οι κυβερνήσεις των δυο πρώτων μνημονίων δεν ήταν απλά επιλογές λιτότητας και νεοφιλελευθερισμού, αλλά ήταν επιπλέον ενταγμένες στη συνολική στρατηγική ΕΕ και ΟΟΣΑ.

Η υπογραφή του τρίτου μνημονίου, με τα προαπαιτούμενα και τα παραδοτέα για την εκπαίδευση, σηματοδότησε την ολοκληρωτική αποδοχή του μνημονιακού αντιδραστικού κεκτημένου, αλλά και την αποφασιστική διεύρυνσή του. Ειδικά στα πεδία που η παρέμβαση του μαζικού κινήματος οδήγησε σε πρώτη φάση σε «πάγωμα» εφαρμογής μέτρων, όπως η αξιολόγηση.

Σε αυτή την κατεύθυνση και μέσω του δήθεν «διαλόγου» του υπουργείου Παιδείας έγιναν διάφορες εξαγγελίες και προτάσεις με σκοπό να δημιουργηθεί η αίσθηση ότι κάτι αλλάζει. Θα πρέπει καταρχήν να σταθεί κανείς κριτικά, γιατί από την εξαγγελία στην εφαρμογή η απόσταση είναι μεγάλη και συχνά περνάει από… «κόφτη», όπως συμβαίνει με τους τόσο αναγκαίους για το δημόσιο σχολείο διορισμούς εκπαιδευτικών. Σε δεύτερο επίπεδο οι εξαγγελίες, όπως αυτή για κατάργηση των παρελάσεων, χρησιμοποιούνται για τη διαμόρφωση κοινωνικών συμμαχιών, προς μια προοδευτική κατεύθυνση, αν εφαρμοστούν ή μια συντηρητική αντίστοιχα, αν μείνουν στα χαρτιά. Τρίτο λειτουργούν αποπροσανατολιστικά, όπως η συζήτηση για το χαρακτήρα διδασκαλίας των αρχαίων ελληνικών, όταν οι τρεις ώρες διδασκαλίας από το πρωτότυπο κρίθηκαν οπισθοδρομικό μέτρο, αλλά οι δύο συμβατές με μια προοδευτική προσέγγιση. Στην πραγματικότητα η κυβέρνηση «εξοικονόμησε» θέσεις εργασίας εκπαιδευτικών, αφήνοντας στην τύχη του το περιεχόμενο του μαθήματος. Και τέλος, κάθε αλλαγή σε επιμέρους σημεία που αφήνει στο απυρόβλητο το γενικό πλαίσιο, δε βάζει φραγμό στην πορεία προς μια εκπαίδευση φτηνή και υποβαθμισμένη, με δεξιότητες αντί γνώση, ελαστικά εργαζόμενους καθηγητές, πιεσμένους μαθητές χωρίς χαρά στο σχολείο και ελπίδα για το μέλλον.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ αποδέχεται ως «φυσικό νόμο» τις πολιτικές που εκπορεύονται από τον ΟΟΣΑ και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο ομφάλιος λώρος που συνδέει την κυρίαρχη εκπαιδευτική πολιτική με τη μήτρα που τη γεννά, δηλαδή τη στενή πρόσδεση της εκπαίδευσης με τις ανάγκες της αγοράς και των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής όχι μόνο δεν αμφισβητείται, αλλά εμπεδώνεται με ακόμη μεγαλύτερη ένταση.

Συνέχεια

Categories: Άρθρα, Αναδημοσιεύσεις | Ετικέτες: ,,,,,,,,, | Σχολιάστε

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: